عسل طبیعی

وضع امروزی زنبورداری در ایرانوضع امروزی زنبورداری در ایران
قبل از انتشار این کتاب تعداد کندوهای موجود در ایران را 2 میلیون و بیشتر با محصول متوسطی معادل 3 کیلو عسل برای هر کندو حدس می زدند که به نظر من اعداد مزبور به وی‍ژه تعداد کندوها چندان صحیح نمی باشد.
به طوری که آخرین آمار به دست آمده (مربوط به سال 1364) نشان می دهد که تعداد کندوهای جعبه ای کشور 1056820 عدد و جمع کندوهای محلی 175029 عدد بوده اند.
یعنی از مجموع 849/231/1 کندوی آماربرداری شده کشور 8/85% را کندوهای جعبه ای و تنها 2/14% آن ها را کندوهای محلی و بومی و غیر استاندارد تشکیل می دهند. این تغییرات چون به سمت بهتر و اقتصادی تر شدن می باشد باعث خوشحالی است.
از آنجایی که عده ای از زنبورداران به تازگی طرز ازدیار مصنوعی زنبورداری را یاد گرفته اند، پیش بینی می شود که به زودی تعداد جمعیت های زنبور عسل ما به طرز سرسام آوری زیاد گشته و اگر کنه واروآ فرصت دهد از مرز 2 میلیون کندو هم خواهد گذشت.
ازدیاد جمعیت های زنبور عسل تا زمانی صحیح و قابل قبول است که هنوز تناسبی معقول بین تعداد جمعیت ها و استعداد شهددهی کشور وجود داشته باشد.
ازدیاد بی تناسب و بی رویه تنها به منظور فروش و کسب درآمد «زنبوربازی» است نه «زنبورداری» متاسفانه در برخی از زنبورداری های کشور ما کار «زنبوربازی» شروع شده است.
هرگاه مقدار متوسط محصول کندوهای مدرن را 10 کیلو عسل و کندوهای بومی را 4 کیلو برای هر کندو حساب کنیم. محصول عسل سالیانه کشور 11268 تن خواهد بود و جمعیت 60 میلیون نفری ایران در سال 1373 سالیانه مصرف سرانه ای معادل 8/187 گرم خواهد داشت که به هیچ وجه تکافوی نیاز کشور را نمی کند. به همین دلیل قبل از انقلاب همه ساله مقداری عسل از کشورهای استرالیا، امریکا، اسرائیل، آلمان، فرانسه و انگلیس خریداری می گردید. اما سال های بعد از انقلاب از هیچ کشوری وارد نمی شود و نیاز و کمبودش به وضوح احساس می گردد.
مرکز زنبورداری استان کرمان تا حدود سال 1350، شهر بافق و اطراف آن بود. در سال های 1347 و 1348 سازمان عمران جیرفت به این نتیجه رسید که جیرفت برای این کار مناسب است به شرط آن که کندوها تنها در زمستان در دشت جیرفت و مناطق اطراف سبزواران باشند تا از گل های مرکبات آن استفاده کنند. تابستان ها که هوای جیرفت گرم شده و تا حدود 50 درجه سانتیگراد بالا می رود باید به مناطق معتدل و مستعد دیگری مثل ساردویه که در آنجا اسپرس کاشته می شود انتقال داده شوند.
امروزه تعداد کندوها در جیرفت به 18181 عدد رسیده است و مرکز زنبورداری استان کرمان از بافق به جیرفت انتقال یافت. در گیلان نواحی هشتپر و طوالش زیادتر از سایر نقاط کندو دارند ولی در مناطق دیگر آن مثل عمارلو و اطراف رودبار و دیلمان هم کم و بیش زنبورداری جعبه ای متداول می باشد. زنبورداری در تمام روستاهای نزدیک به جنگل در مازندران و گرگان مرسوم است. در استان تهران شهر دماوند بزرگترین مرکز زنبورداری است.
در حوالی اصفهان شهر خوانسار مرکز زنبورداری ایران بوده و خوانساری ها مردمی فعال و علاقمند به شغل شان هستند. ولی این اواخر نجف آباد از آن پیشی گرفته است.
در استان خراسان در اطراف اسفراین تعدادی کندوهای محلی (کدویی) با زنبورهای بومی دارند. در فارس بیش از همه در اردکان و اصطهبانات زنبورداری می شود. استان فارس استعداد بسیار جالبی برای زنبورداری دارد.
در ارومیه و اطرافش زنبور زیاد دارند و محصولشان هم جالب است. در کردستان بیش از همه در مریوان زنبورداری می شود. استان کرمانشاه و لرستان هم به اندازه کافی زنبور دارد. در ملایر و اراک و همچنین نهاوند هم تعدادی کندوی زنبور عسل دیده می شود.
حدود سال های 1335 اولین ملکه ی خارجی به وسیله زنبوردار با ذوقی به نام سرهنگ حسن ستاری از اهالی دماوند از امریکا وارد ایران شد. از آن تاریخ این کار بالا گرفت به طوری که هر ساله تعداد ملکه های وارداتی بیشتر می شد. ملکه های وارداتی معمولاً نژاد خالص نبوده بلکه مخلوطی از 2 یا چند نژادند که مهمترین شان میدنایت استارلاین و تعداد اندکی از ملکه های نژاد خالص که وارد ایران می کردند ملکه های قفقاری و ملکه های ایتالیایی بودند. تعداد ملکه هایی که کمی پیش از انقلاب سالانه وارد کشور می شدند سالیانه حدود 000/100 عدد بود. ولی فعلاً وارد کردن ملکه ها ممنوع است.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

moharam