عسل طبیعی


کیفیت و طعم این نوشابه، به جز کنترل تخمیر و کیفیت مواد مختلف، بیشتر به ویژگی¬ها و طعم عسل¬های انتخابی بستگی دارد.
مرحله اول تولید شامل آماده¬سازی آب انگور تازه می¬باشد و می¬بایست عسلی با کیفیت خوب و با عطری دلپسند انتخاب گردد و همچنین آب مناسبی را فراهم کرد. چرا که آب بر بوی این محصول اثر می¬گذارد، مخصوصاً آب شرب عمومی که در دسترس است اغلب دارای همه نوع مواد معدنی، شیمیایی و دیگر «مواد اولیه» است. باران تمیز یا آب چاه بهترین نوع آب است، ابتدا بایستی بجوشد. عسل باید در آب حل گردد. برای اندازه¬های بیشتر بایستی از قبل، عسل با مقدار کمی آب گرم مخلوط گردد.
در تهیه سرکه بهتر است فرآیند را با mead دارای آب انگور که حاوی نصف تراکم عسل است؛ ولی به همان اندازه مغذی می¬باشد، عمل را آغازکنیم، پس از یک ماه تخمیر الکلی (بی¬هوازی) یک کشت باکتری سرکه (استوباکتر استی) اضافه می¬گردد. به جای این عمل ممکن است کمی سرکه حاضری اضافه شود؛ اما نه تجاری یا سرکه پاستوریزه شده. سپس ظرف¬ها در مقابل هوای آزاد قرار می¬گیرند؛ اما بایستی با دستمالی پوشانده شوند که خاک و دیگر دوده¬ها وارد آن نشوند. این روند می¬تواند فقط طی چند روز در دمای بیست تا 25 درجه سانتی¬گراد و وجود تعداد کافی باکتری تکمیل گردد؛ ولی امکان دارد که این پروسه بیش از 1 تا نه ماه بطول انجامد. پس از آنکه سرکه گهگاه امتحان شده یا برای تعیین میزان اسید آن امتحان گردید، می¬توان آنرا برای فروش یا مصرف شخصی استفاده کرد. زمانی که درجه اسید به 5% (بر اساس حجم) برسد رسیده قلمداد می¬گردد.
مرحله به مرحله فرآیند تولیدی به روش استینکراس و مورس (1966) برای تهیه عسل، آب، مالت مخمر (mead) خشک (غیرشیرین) و عسل شبدر سفید بکار برده شده است. این شیوه دارای تکنیک پیشرفته و مواد مغذی می¬باشد که ممکن است تهیه آنها مشکل باشد؛ اما نشانگر نکته¬های کنترل تولید است. هنگامی که تولید در سطح عمدنه صورت گیرد، مواد مغذی را می¬توان ساده کرد.

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید