عسل طبیعی

kastagy jansyنر کشی

* زنبور نر از تخم های بارور نشده به وجود می آید.

* ملکه و کارگر از تخم های بارور شده به وجود می آیند.

* زنبور ملکه و کارگر می توانند تخم نر بگذارند.

* تنها ملکه می تواند تخم ملکه و نر بگذارد.

* ملکه معمولاً در ماه های به خصوصی از سال یعنی؛ از اسفند تا خرداد تخم نر می گذارد.

* کارگران حدود 5 هفته یا کمی بیشتر پس از بی ملکه شدن تخم نر می گذارند.

* گذاشتن تخم نر در ماه های ذکر شده در بالا به وسیله ی ملکه، امری است طبیعی.

* نرزایی به وسیله ی کارگران در هر زمان غیر طبیعی است.

* ملکه خارج از زمان گفته شده در بالا معمولاً تخم نر نمی گذارند.

*‌کارگران برای نرزایی محدودیت زمانی به خصوص ندارند.

* گذاشتن تخم نر به وسیله ی ملکه طبق نیاز جمعیت و امری غریزی است.

* گذاشتن تخم نر به وسیله ی کارگران وضعیتی است اتفاقی، اجباری، اضطراری و به هر حال غیر طبیعی.

* تولید نر به وسیله ی ملکه به جمعیت امکان ادامه ی زندگی می دهد.

* تولید نر به وسیله ی کارگران معمولاً اعلام پایان زندگی جمعیت است.

ملکه ی زنبور عسل پس از پایان دوره زمستانی معمولاً از اسفند اولین تخم های نر را می گذارد و زنبورهای نر در فروردین یا اوایل اردیبهشت متولد و از این زمان به بعد در کندوها دیده می شوند.

زنبورهای نر برخلاف کارگران مجازند به هر کندویی که مایلند بروند بدون آن که سربازها مانع ورودشان گردند. مجاز بودن رفت و آمد نرها به کندوهای مختلف یکی از بزرگترین اشکالات زنبورداری است که باعث انتقال بیماری به دیگر کندوها می شود. در خرداد و تیر تعداد نرهای هر کندو به حداکثر می رسد. تعداد متعادل برای هر کندو حدود 500 زنبور نر حساب می شود ولی اغلب بیش از این ها شده. به 3000 عدد و بیشتر هم می رسند که برای زنبوردار به هیچ وجه جالب نیست چون در هیچ یک از فعالیت های شهدآوری شرکت نمی کنند.

زنبورهای نر بسیار پرخور بوده و از آن جایی که خودشان معمولاً عسل را از سلول های شان ها بر نمی دارند عده ای از زنبورها مأمور تغذیه آنها هستند. در نتیجه تعداد نه چندان کمی از زنبورهای کارگر مشغول خدمت به آن ها شده و از کار اصلی خود که آوردن شهد به کندوها باشد باز می مانند.

تنها کاری که نرها می توانند انجام دهند و برای آن نیز درست شده اند جفت گیری با ملکه های باکره است که پس از رسیدن به سن بلوغ یعنی 12 روز پس از تولد آمادگی برای این کار پیدا می کنند. از اوایل مرداد ماه قدرت جمعیت ها رو به کم شدن است. در حالت عادی جمعیت ها دیگر ملکه ای تولید نمی کنند تا نرها با آن ها جفت گیر کنند. به این طریق وجودشان بی فایده می گردد. از این تاریخ به بعد کارگران نرها را به صورت موجوداتی مفت خور و مزاحم نگاه می کنند که اگر اجازه ادامه ی زندگی داشته باشند قسمت اعظم عسل های ذخیره شده در زمستان باید صرف تغذیه آن ها گردد که از نظر اقتصادی به ضرر کارگران تمام خواهد شد.

به همین دلیل زنبورهای کارگر اغلب از اواسط مرداد ماه مانع ورود زنبورهای نر به کندوهایشان می گردند. اسرار و سرسختی نرها برای ورود به داخل کندو آن قدر ادامه می یابد تا از گرسنگی در کنار سوراخ پرواز و یا نزدیکی های آن تلف می گردند. این وضع را در زنبورداری «نر کشی» نامیده اند. نر کشی معمولاً تا اوایل شهریور ماه در تمام جمعیت های زنبورستان پایان می یابد و هم زمان سال زنبورها نیز پایان می یابد. اول شهریور ماه، عملاً شروع نوروز آغاز سال تازه ای است برای زنبورها. طبق گزارش های رسیده در بعضی از نقاط ایران مرکزی و شمالی به دلیل زود تمام شدن شهد و گل در طبیعت، نر کشی در تیر و حتی خردادماه نیز دیده می شود. این وضع به زنبوردار صدمه می زند. تصور می کنم زنبوردار با استفاده از تقویم زنبورداری که خود از سال های قبل ترتیب داده پیش از آن که شهد و گرده ی گل در منطقه ای که کندوها در آن جا قرار دارند کاملاً تمام شود و زنبورها وادار به نر کشی شوند، کندوهایش را به نقطه ای دیگر با شهد فراوان کوچ می دهد تا از نر کشی زودرس جمعیت ها جلوگیری کند. پس از نر کشی، جمعیت ها زمستان را همیشه بدون نر می گذارند از اواخر بهمن و اوایل اسفند ملکه به هر تعدادی که مورد نیاز جمعیت باشد تخم های نر می گذارد.

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید