عسل طبیعی

مدت زندگی زنبورها

مدت زندگی زنبورهای کارگر یعنی آن هایی که از اوایل اسفند تا اواسط مرداد ماه متولد می شوند (زنبورهای بهاری) خیلی کوتاه و پس از شروع پرواز حدود 3 تا 4 هفته است. تقریباً تمام محصول عسل سالیانه ی هر کندو را همین زنبورها به کندو حمل کرده  و تمام گرده افشانی گیاهان را نیز انجام می دهند.

زنبورهای کارگری که از اواسط مرداد ماه به بعد متولد می گردند (زنبورهای زمستانی) حدود 6 الی 8 ماه زنده می مانند وبه این طریق به جمعیت امکان می دهند که بقیه تابستان، تمام پاییز، تمام زمستان و حتی یک الی حداکثر دو ماه اول بهار را زنده مانده تا زنبورهای بهاری دوباره تولد یافته و حتی قوی گردند.

زنبورهای نر در حال عادی از اوایل اردیبهشت به بعد متولد شده و معمولاً حدود 5/2 الی 3 ماه زنده می مانند. از حدود اواسط مرداد ماه زنبورهای کارگر از تغذیه آن ها خودداری کرده و حتی مانع ورودشان به کندوها می گردند به طوری که همه ی نرها از گرسنگی جلوی سوراخ پرواز کندوها می میرند. زنبوردارها این کار را «نر کشی» می نامند.

ملکه می تواند تا 5 سال زنده بماند و فعالیت کند ولی قدرت فعالیت آن در سال های مختلف زندگی اش متفاوت است بدینسان که از تمام فعالیت هایی که در مدت زندگی پنج ساله اش می تواند انجام دهد حدود 50 درصدش را در سال اول و 30 درصدش را در سال دوم و بقیه فعالیتش را که 20 درصد باشد در سه سال بعدی زندگی خود (سالی حدود 7 درصد) انجام می دهد.

یعنی؛ اگر به طور مثال ملکه ای در تمام مدت زندگی اش بتواند جمعاً 200000 تخم بگذارد، حدود 50 درصدش را که تقریباً 100000 تخم باشد در سال اول و حدود 30 درصدش را که تقریباً 60000 تخم باشد در سال دوم و در سه سال بقیه عمرش هر ساله تنها حدود 13000 تخم می گذارد. مقایسه عدد 100 هزار با 13 هزار تخم در سال، دلیل تعویض ملکه هر سال و یا لااقل دو سال یک بار می باشد، کندو باید همیشه ملکه ای قوی و جمعیتی پرقدرت باشد.

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید