عسل طبیعی

متحد کردن دو جمعیتمتحد کردن دو جمعیت
جمعیت ها ضعیف را در هیچ زمانی نباید در زنبورستان تحمل کرد چون اولاً: همیشه جمعیت هایی مصرف کننده اند بدون آن که محصولی بیاورند و حتی اغلب، زنبوردار ناچار به تغذیه دایمی آن ها است و جز ضرر چیزی تحویلش نمی دهند.
ثانیاً: جمعیت های ضعیف درست مثل انسان های ضعیف استعداد ابتلاء به هر بیماری را دارند و پس از بیمار شدن، بیماری را در تمام کندوهای زنبورستان پخش می کنند. البته عامل اصلی پخش بیماری ها زنبورهای نر هستند، چرا که آن ها می توانند آزادانه به هر کندویی که مایل باشند بروند.
ثالثاً داخل کندوهای با جمعیت ضعیف و روی شان های بدون زنبور، محل مناسبی است برای تخم گذاری پروانه ی کرم موم خوار، تخم ها پس از مدتی تبدیل به لارو شده و لاروها شان ها را یکی پس از دیگری می خورند تا تبدیل به پروانه می شوند. به این طریق پروانه ها ی کرم موم خوار زیاد شده و به کندوهای دیگر حمله ور می شوند و تمامی زنبورستان را آلوده می کنند.
بعضی از زنبوردارها برای این که تعداد کندوها و جمعیت هایشان زیاد باشد از متحد کردن جمعیت های ضعیف و حتی خیلی ضعیف با جمعیت های قوی اکراه دارند. این یک اشتباه محض است که دانسته یا ندانسته مرتکب می شوند. چه همان طوری که گفته شد این ها همیشه بی ثمر و بی محصولند. اغلب حتی در وسط زمستان از بی غذایی و یا از شدت سرما و یا بالاخره از بیماری تلف می گردند. نگهداری آن ها تنها به این دلخوشی که تعداد جمعیت ها زیادتر باشد صحیح نیست.
باید آن ها را پیش از شروع تغذیه زمستانی و یا اوایل بهار با جمعیت های قوی متحد کرد.
روش متحد کردن
جمعیت ضعیف را در صورت وجود پس بچه (از بهار) با آن و در غیر این صورت با یک جمعیت قوی به طریق زیر متحد می کنند.
روی قاب های کندوی یک جمعیت  قوی که ملکه هم دارد نخست پنجره ملکه سپس روی آن یک صفحه ی کاغذ روزنامه را می گذارند. اگر پنجره ملکه وجود نداشت تنها کاغذ روزنامه را خوب پهن می کنند به طوری که هیچ منفذی برای زنبورها وجود نداشته باشد. آن گاه یک طبقه یا نیم طبقه خالی و بدون شان یا قاب را رویش می گذارند. داخل آن تنها ظرف غذای پر از شربت و یا بهتر مخلوط آب و عسل ولرم را آویزان می کنند. با یک مداد یا وسیله ای نوک تیز روزنامه را سوراخ می کنند (15 الی 20 نقطه). سوراخ ها باید آن قدر کوچک باشد که زنبورها نتوانند از آن ها عبور کنند ولی بوی ملکه ی کندوی پایین از راه همین سوراخ ها به زنبورهایی که به زودی در طبقه ی بالا ریخته می شوند رسیده و آن ها را کم کم به بوی ملکه ی تازه عادت دهد.
همه ی زنبورهای جمعیت ضعیف را بدون ملکه به داخل طبقه و یا نیم طبقه ی بالا خوب می تکانند و سقفش را هم می گذارند. این تقریباً تمام کاری است که برای متحد کردن 2 جمعیت باید انجام داد. پس از آن تکلیف شان های جمعیت ضعیف را هم باید معلوم کرد. اگر جمعیت ضعیف بیمار نباشد و شان ها مقداری لارو داشته باشند آن ها را می توان در کندوهای سایر جمعیت ها آویزان کرد.
زنبورهایی که تازه در طبقه ی بالا ریخته شده اند (زنبورهای جمعیت ضعیف) پس از مدتی سرگردانی متوجه ظرف غذا می شوند و مقداری از شربت یا عسل را می مکند. ولی از آن جایی که طبقه ی بالا خالی از شان است و زنبورها جایی برای خالی کردن و یا ذخیره کردن شربت یا عسل بلعیده شده را پیدا نمی کنند، به ناچار به سمت سوراخ های روزنامه رفته و کناره هایشان را جویده و سوراخ ها را بزرگ می کنند تا از آن ها عبور کرده و به طبقه ی پایین برای ذخیره کردن عسل در داخل شان هایشان بروند.
زنبورهای طبقه ی پایین هم پس از کنترل زنبورهای وارد شونده وقتی که ملتفت این موضوع شدند که آن ها نه تنها برای غارت نمی آیند بلکه مقداری عسل هم به کندویشان می آورند به آن ها اجازه ورود می دهند و آن ها را بین خودشان قبول می کنند.
هرگاه کار متحد کردن 2 جمعیت عصر انجام شده باشد. صبح روز بعد زنبورهای 2 جمعیت با هم و در کنار هم در کمال صلح و صفا مشغول فعالیت خواهند شد.
در متحد کردن 2 جمعیت باید همیشه جمعیت ضعیف را به کندوی جمعیت قوی انتقال داد. وارونه عمل کردن باعث جنگ و جدال و کشت و کشتار خواهد شد. جدول زیر برای کمک به زنبوردارها تنظیم گریده است:
در این جا مسئله ی مهمی که نباید فراموش گردد این است که پس از متحد کردن 2 جمعیت، در محلی که جمعیت ضعیف پیش از این قرار داشته، اقلاً در هفته ی اول نباید به هیچ وجه کندویی گذاشت چون زنبورهای قادر به پرواز به آن جا بر می گردند و تلف می شوند. کندوی جمعیت ضعیف را هم( بعد از متحد کردن) نباید به نقطه ای که قبلاً در آن جا بوده برگرداند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید