عسل طبیعی


ساخت این محصول آسان¬تر و سریع¬تر از تهیه نوشابه مرکب از عسل، آب، مالت و مخمر (mead) لازم به ذکر است که ماءالشعیر عسل را نمی¬توان بیش از چند ساعت انبار کرد؛ اما وقتی که صاف گردید، با افزودن عسل بیشتر، می¬توان آنرا تقویت کرد. راه¬های گوناگونی برای تهیه این نوشابه در سراسر قاره آفریقا وجود دارد. بدون دانش میکروبیولوژیکی راه¬های مبتکرانه¬ای به منظور کشت مخمر و تلقیح طراحی شده است. ممکن است روند مزبور در نظر افراد تازه کار غیر قابل کنترل باشد.
1)    در دارالسلام تانزانیا کیوله (ارتباطات شخصی) مقدار پنج لیتر عسل را در 18 لیتر آب ریخته که به آن شش قاشق چایخوری مخمر خشک اضافه می¬شود. تخمیر در محل تاریک و گرم و بعد از پنج تا هفت روز صورت می¬گیرد. در یک دستورالعمل (طرز تهیه) مشابه، یکی از نویسندگان (کرل) که نخواسته است فرآیند طولانی دستورالعمل سوم را طی کند، بسته¬های ماءالشعیر ساخته از عسل را با نسبت یک به چهار عسل با آب تهیه می¬کند و در آن از مخمری که بطور خشک پخته می¬شود استفاده می¬شود و در این فرآیند هیچگونه مخمر تغذیه¬ای اضافه نمی¬شود. هر قدر اندازه مخمر اولیه بیشتر باشد، محصول تخمیر شده قابل مصرف¬تر خواهد بود (یک تا دو روز) مقادیر زیادتر مخمر، همچون ده قاشق چایخوری مخمر خشک در هر لیتر طعم قویتری به ماءالشعیر می¬دهد؛ حتی با شروع از مقادیر اندک مخمر از یک روز قبل و اضافه کردن آنها به دسته نهایی، ماءالشعیر چنان قوی ایجاد می¬کند که در کمتر از 24 ساعت نمی¬توان آنرا نوشید؛ اما همین نویسنده گزارش کرده که تهیه¬کنندگان ماءالشعیری در زامبیا در شش ساعت دسته¬ای را با مخمر دسته اولیه تهیه می¬کنند.
2)    هیچکدام از تهیه کنندگان سنتی ماءالشعیر از مخمر کشت شده استفاده نمی¬کنند؛ اما بسیاری از آنها می¬دانند که چطور «کیک¬های» مغذی خاص بپزند و یا اینکه چه مقدار مخمر به کیک اضافه شود، یا آنها می¬دانند که چطور دوباره موادی را اضافه کنند. دستورالعمل زیر یک روش سنتی است که در زامبیا اجرا می¬شود و کلاوس آن را به ثبت رسانده است (ارتباط¬های شخصی).
در این مورد نیز اقدام کننده در صدد تهیه ماءالشعیر ذرت بوده که یکی از نویسندگان آن را مشاهده می-کند. سری اول و یا دوم کمی کند عمل می¬کنند؛ چرا که جمعیت مخمر بایستی اضافه گردد؛ اما استفاده دوباره از کیک خشک یا حتی مقداری از ماءالشعیر باقیمانده به همراه کیک تازه سرعت تخمیر را افزایش می¬دهد.
-    مقداری ذرت را درون مخلوط اضافه کنید تا وقتی که حالت جامد به خود بگیرد، سپس آن را خشک کرده (اگر مایل باشید آن را می¬توانید درون یک ماهی تابه داغ تا حالت برشته حررات دهید) و آن را بکوبید تا به خوب پودر شود.
-    همین روش را با ارزن تکرار کنید (برخی از تهیه¬کنندگان ماءالشعیر عمل برشته کردن را انجام نمی¬دهند، تنها تخم¬های جوانه زده را با آفتاب خشک می¬کنند؛ چرا که ممکن است در اثر سرخ کردن طعم خاصی بخود بگیرد.)
-    ارزن و ذرت را ترکیب کرده و در مقدار مناسبی آب به مدت طولانی و به آرامی بپزید. تا آنکه حجم آن به میزان یک سوم کاهش یابد؛ یعنی از بیست لیتر به پنج لیتر برسد یا آنکه غلظت چسبناکی حاصل گردد.
-    اجازه دهید ماده حاصل سرد شود و یک هفته صبر کنید.
-    مقداری آرد ارزن خام جوانه¬زده و آب ولرم را به آن اضافه کنید و کل مخلوط را هم بزنید تا خمیر غلیظی بدست آید. اکنون خمیر حاضر است که به مخلوط عسل و آب به نسبت یک به چهار اضافه شود. مقدارها و نسبت¬ها بطور محسوس متفاوتند و به تجربه تهیه¬کننده محصول بستگی دارد. با استفاده از اینچنین فعال¬کننده، ماءالشعیر را می¬توان در نصف روز تهیه کرد. بدیهی است که برخی از دگرگونی¬هایی که این تهیه¬کنندگان اعمال می¬دارند، روند تولید ماءالشعیر را سرعت می¬بخشد (شکل¬های 17-2 و 18-2).
نتایجی که از اضافه کردن گرده و تخم روی می¬دهد، اتفاقی است؛ بدین معنا که گرده ممکن است مواد مغذی برای مخمر را به همراه داشته باشد. تخم در اکثر مواقع حالت اسیدی و کاهش طعم را در ماء الشعیر موجب می¬شود؛ بنابراین تا حد امکان از این دو ماده استفاده شود.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید