عسل طبیعی

علاقه مجدد در غرب به بره مومعلاقه مجدد در غرب به بره موم
ما در غرب می‌بایست تا اواخر دهه‌ی 1960 و اوایل دهه‌ی 1970 قبل از این که علاقه‌ی شدید نسبت به بره موم به وجود بیاید، منتظر می‌ماندیم. بعضی‌ها قصد داشتند این طور اعلام کنند که در رغب، بعد از دهه‌ی 1960 هیچ چیز به طور یکنواخت نبوده است.
مطمئنا در آن وقت یک بلوغ عمومی در قاره‌ی اروپا و آمریکا به وجود آمده بود که آنها را مصمم ساخته بود تا نگاهی تازه نسبت به بیشتر مسائل داشته باشند. قدرت گل بیداری و علاقه‌ی مجدید را در تمام ابعاد طبیعی ایجاد کرد و این امر به طور متناوب در مذهب، اموزش، اقتصاد و البته در پزشکی سایه افکنده بود. تا آن جایی که پزشکی طبیعی دارای اهمیت بوده است، این یک حرکت داوطلبانه‌ی ضروری بود که این بار توسط مردم و یا خود پزشکان پایه گذاری می‌شد چندان که توسط پزشکان و دانشمندان صورت می‌گرفت.
آنها مشتاق و کارگشا بودند و مغازه‌های غذاهای سالم توسط افراد مرتبط با پزشکی پایه گذاری شد و آنها کسی را که روش‌های طبیعی را باور داشت دوست می‌داشتند.
در سال 1974 دکتر لوند آگارد طبیعی‌دان دانمارکی کتاب بره موم فرآورده‌ای طبیعی راهی به سوی سلامتی را منتشر کرد.
این کتاب در بردارنده بیست سال تجربه‌ی عملی و پژوهش های او در مورد بره موم بود. کتاب مذکور مسبب آن شد که به او لقب آقای بره موم را بدهند و نامش به عنوان کاشف جدید بره موم در غرب ثبت گردد.
این کتاب در اغلب موارد تجارب شخصی را بیان می‌کرد و این امکان فراهم شد تا در رابطه با آن موضوع پژوهش شود. در ژوئن سال 1962 دکتر آگارد چندین روز از گلو درد رنج می‌برد، او می‌دانست که در روز بعد می‌بایست به یک سفر تجاری برود. با رسیدن غروب تورم گلوی او خیلی بدتر شده بود، به طوری که نمی‌توانست چیزی بخورد و هم زمان دچار تبی 40 درجه شده بود. تصمیم گرفت مقداری کم از بره موم را در یک هاون بکوبد و آن را به صورت پودر در یک فنجان آب گرم حل کند.
او مایع را با استفاده از فیلتر قهوه، تصفیه کرد و سرانجام یک مایع زرد رنگ شبیه به چای به دست آورد او با این چای دو تا سه مرتبه غرغره کرد و سپس باقی مانده را نوشید و به رختخواب رفت. صبح فردا متوجه شد که گلو دردش به طور کامل برطرف شده است. دکتر آگارد به این نتیجه رسید که بره موم حاوی یک آنتی بیوتیک خیلی قوی است که می‌ـواند یک عفونت و التهاب قوی را در عرض 5 تا 6 ساعت درمان کند.
آگارد دانشمندی اهل عمل بود و پژوهشی وسیع که بیش از 50000 نفر از مردم سراسر اسکاندیناوی را شامل می‌شد هدایت می‌کرد. او به طور خلاصه بره موم را به این شرح معرفی کرده: بره موم یکی از کارآمدترین تولیدات زنبور عسل از نقطه نظر انتقال مواد فعال از گیاه به انسان می‌باشد.
آگارد براساس تحقیقات خود ادعا کرد که بره موم در درمان بیماری‌های مختلفی از جمله ورم روده‌ی بزرگ، آب مروراید چشم، عفونت مجاری ادراری، تورم و التهاب گلو، نقرس، زخم‌های باز، سینوزیت، سرما خوردگی، آنفولانزا، برونشیت، ورم معده، سرطان، بیماری‌های مربوط به گوش، بیماری‌های مربوط به لثه، انسفالیت‌ها، عفونت‌های روده‌ای، قارچ‌ها، زخم‌ها، اگزما، پنومونی، تورم مفاصل، بیماری‌های مربوط به ریه‌ها، ویروس‌های معده، سردرد، بیماری پارکینسون، عفونت کیسه‌ی صفرا، آسیب‌های عروقی ناشی از اختلال در گردش خون، زگیل‌ها، تورم ملتحمه‌ی چشم و خرخر کردن موثر است.
برای آن‌هایی که باور دارند داروها برای درمان بیماری‌های خاص ساخته شده‌اند، با این لیست بلند این طور به نظر می رسد که چیزی شبیه به بدعت گذاشتن رخ داده باشد.
چنانکه دکتر آگارد گفت: بره موم ماده‌ای تاثیرگذار و قوی است که از گیاهان سودمند به انسان تحویل داده شده است.
بره موم شبیه یک داروی شیمیایی عمل نمی‌کند که فقط باکتری‌ها و ویروس‌های خارجی و کلا میکروب‌ها را تخریب کند، بلکه توانایی بدن برای مقابله با بیماری را افزایش می‌دهد.
بره موم تنظیم کننده هورمون‌ها و یک آنتی بیوتیک نیز به شمار می‌رود که خود محرک طبیعی مقاومت بدن است. بره موم ممکن است توسط هر شخص سالم یا بیمار مورد استفاده قرار گیرد، به این جهت که محافظت کننده در برابر میکرو ارگانیسم‌ها می‌باشد.
یک پزشک فرانسوی به نام دکتر رمی چوان در سوربن پاریس پس از شنیدن کارهای دکتر آگارد، تمایل پیدا کرده بود تا با او ملاقات کند. به هر حال یک حقیقت متحیر کننده این است که بره موم زنبور عسل، دارای یک اثر کشندگی صددرصدی بر روی باکتری‌ها می‌باشد و دیگر آنتی بیوتیک‌ها این اثر کلی را ندارند. دکتر چوان باور داشت که طبیعت برای هر چیزی پاسخی دارد که ما می‌بایست در پیدا کردن آن تلاش کنیم.
با معرفی بره موم زنبور، ممکن است که بتوانیم روزی تعداد زیادی از داروهای شیمیایی همراه با اثرات جانبی آنها را از میان برداریم. بره موم با بالا بردن مقاومت طبیعی بدن از طریق تحریک سیستم ایمنی شخص عمل می‌کند. برای انجام این عمل بره موم میزان مناسبی از ویتامین‌ها و مواد معدنی ضروری شامل اهن، کلسیم، آلومینیوم، منگنز و سیلیس را نیز دارا است.
دکتر چوان اشاره به این نکته‌ی مهم داشت که آنتی بیوتیک‌های مصنوعی قطعا متضاد عمل می‌کنند. آنها باکتری‌ةای مفید دستگاه گوارش را که بدن از آنها برای ساختن ویتامین‌های B و k استفاده می‌کند از میان می‌برند و در نهایت سبب کمبود شدید آنها می‌گردند. چوان در ادامه یادآور شد امروزه باکتری‌ها، مقاومت خود را نسبت به آنتی بیوتیک‌ها افزایش می‌دهند که سبب وقوع افزایش عفونت و افزایش قابل توجه در توانایی عبور بیماری از شخصی به شخص دیگر می‌شود. در نهایت یک عفونت کوچک دارای پتانسیل کشندگی بالا می‌شود.
آگارد و چوان شاید بیشتر از هر کس دیگر برای بیداری مجدد و علاقه‌ی علمی در مورد بره موم در غرب تلاش کردند.
وارن اوگرن یک پرورش دهنده‌ی تازه کار زنبور عسل بود که در شهری کوچک از ایالت ویسکانسین زندگی می‌کرد. او در اواخر دهه‌ی 1960  درباره‌ی دکتر آگارد و کارهای او چیزهایی شنیده بود. بنابراین قصد داشت تا سفری به دانمارک ترتیب دهد و او را ملاقات کند.
دکتر آگارد به اورگن اموخته بود که چگونه بره موم را استخراج و فرآوری کند و او به مدت 4 سال تنها مشتری او بود. در آن زمان بره موم در حدود 200 دلار در هر کیلو فروخته می‌شد، این قیمت زیاد با قیمت‌های جهانی امروز که در حدود 20 دلار در هر کیلو است، قابل مقایسه نیست. سرانجام اورگن خودش شروع به تولید فرآورده‌های بره موم کرد تا آن را به جامعه خویش ارائه دهد او کار را با تولید کپسول، اسپری گلو و کرم پوست بره موم آغاز کرد.
لیندا دختر اورگن در ادامه‌ی ماجرا می‌گوید: فرمولاسیون بره موم را با روش آزمون و خطا در پشت خانه‌مان تهیه می‌کردیم. پدرم در اولین سا لتولید 100 عدد از نمونه‌های تولیدی را به شکل رایگان به دوستان و فامیل‌هایش داأ، فقط به این دلیل که کیفیت تولید محصول خود را ارزیابی کند. نیمی از شهر کوچک ما یک نمونه از بعضی تولیدات پدرم را با اولین فرمولش در اخبار داشتند. شرکتی که وارن اورگن راه اندازی کرده امروزه به سراسر جهان بره موم می‌فروشد.
ریدن برون از منطقه‌ی فونیکس ایالت آریزونا، از دیگر حامیان بره موم بود. او یکی از اولین آمریکایی‌هایی بود که در نیروی هوایی کانادا در سال 1939 استخدام شد و به زودی در انگلستان پروازهای تبلیغاتی را بر فراز آسمان انجام داد.
او در انگلستان بود که با مقاله‌ای در روزنامه مواجه شد که از خواص تولیدات زنبور عسل تمجید کرده بود. او بعد از جنگ و یک دوره‌ی موفقیت آمیز بانکداری و پیمانکاری، انرژی بی‌مانندش را به سمت جامعه به ویژه با تولیدات زنبور عسل که می‌توانست نقش مهمی در حفظ آن داشته باشند، تغییر داد.
شرکت او کارش را در سال 1976 آغاز کرد و هم اکنون یکی از بزرگترین شرکت‌های تولید فرآورده‌های زنبور عسل در جهان می‌باشد که عسل، ژله‌ی رویال، گرده‌ی گل و بره موم تولید می‌کند.
ریدن برون یکی از افرادی بود که تنها صحت و سقم صددرصدی مطلبی او را متقاعد می‌کرد. کتابش با نام (تنها غذای کامل جهان) می‌باشد که در آن تجلیل وصف ناپذیری از زندگی زنبور عسل معمولی آورده است، حشره‌ی کوچکی که به سختی کار می‌کند تا تولیدات قدرتمند و اسرار آمیزش را برای انسان فراهم کند.
ریدن برون به طور غم انگیزی در سال 1989 فوت کرد اما کار شرکتش هنوز ادامه دارد و توسط پسرش بروس برون اداره می‌شود که اشتیاقی همسان پدرش برای زنبور عسل دارد. او پیشرفته‌ترین طرح‌ها را در جهان برای استخراج بره موم به مرحله‌ی اجرا درآورده است. در انگلستان ری هیل که از مالکان پیشقدم مغازه‌های غذاهای کامل و فروشنده گیاهان دارویی بود، اولین کسی است که کتابی در رابطه با بره موم نوشت.
و گفت در بره موم آنتی بیوتیکی طبیعی وجود دارد. او این موضوع را در بخشی از کتاب این طور مطرح می‌کند، خیلی از دانش‌های قدیمی برای بشر مدرن از دست رفته است اما خوشبختانه این ماده شناخته شده به صورت روزانه توسط زنبور استفاده می‌شود، در این سالها این ماده مجدد کشف گشته و کارآمدی آن توسط پژوهش‌های دانشمندان به اثبات رسیده است.
دکتر فیلیکس مورات یک نفر آمریکایی است که زمانی در زندگی‌اش به ساختن کپسول مشغول بود و علاقه و شیدایی زیادی به مره موم در ارتباط با جامعیت آن داشته و مشتاقانه کتاب (بره موم شفا دهنده‌ی جاودان) را در سال 1982 منتشر کرد. برای سال‌های متمادی این کتاب از منابع منحصر به فرد درباره بره موم بود. این کتاب پرشور و قدرتمند در رابطه با اهمیت بره موم در زندگی طبیعی می باشد.
در سال 1987 جکوب کال که یک پرورش دهنده‌ی زنبور و پزشک هلندی بود نتایج ده‌ها پژوهش ر رابطه با اثرات دارویی تولیدات زنبور عسل را در کتابش با نام داروهای طبیعی از زنبور عسل منتشر کرد. این کتاب کوچک آن قدر موثر بود که پژوهش‌های بعدی غرب و علاقه‌ی مردم را نسبت به بره موم افزایش داد. جکوب کال همانند دکتر آگارد اعتقاد داشت که بره موم ماده‌ای درمانی با بیشترین اثر است که از گیاه به انسان می‌رسد. در حالی که عسل و گرده اغلب بر ضد بیماری‌های با علائم غیر اختصاصی بسیار تاثیرگذار هستند ولی بره موم می‌تواند به طور اختصاصی بر ضد عفونت‌ها اعم از داخلی و خارجی موثر باشد.
بره موم در دهه‌ی 1960، 1970، 1980 دوباره به عنوان طبیعی قدرتمند مورد توجه قرار گرفت. در سال 1987 دکتر جان دایموند رئیس آکادمی بین المللی طب پیشگیری درباره بره موم گفت: در میان همه‌ی مواد طبیعی که او آزمایش کرده است ماده‌ای که بیشترین اثر تقویت کنندگی را بر روی تیموس و پس از آن ایجاد انرژی دارد رزین زنبور عسل یا بره موم است.
در طی این دوره عرضه‌ی بره موم تولید شده در غرب اساسا از طریق فروشگاه‌های غذاهای سالم بوده است و علاقه به آن در میان اجتماع به طور متناوب رشد پیدا کرده است.
اما از واخر دهه‌ی 80 تا اوایل دهه‌ی 90 می‌بایست صبر می کردیم، ولی قبل از آن که چیزی مرسوم به علاقه‌ی علمی تبدیل شود، یک سری مطالب از مقاله‌‌های داوری شده در مجلات علمی در کشورهای همچون بریتانیا، آمریکا، فرانسه، آلمان و ژاپن ظاهر شدند.
آن قطرات امروزه به یک سیل تبدیل شده‌اند. در سال 1997، دکتر پائول ویتمان و کارمن گارسیا از بخش اقتصاد کشاورزی دانشگاه نیوکاسل در بیان وسعتن کارهای انجام شده در مورد بره موم مطالبی را در مجلات علمی در بین سال‌های 1980 تا 1995 منتشر کردند.
موضوع‌های مورد مطالعه در مقاله‌ها، مواردی که ازقبیل ترکیبات بره موم، خواص داروشناسی، واکنش‌های حساسیت زا و استفاده‌های بالینی آن می‌باشد.
جالب است که در بین سال‌های 1980 تا 1995 بیشترین عناوین در آمریکا نوشته شده است.
ویتمان و گارسیا ملاحظه کردند که در طی بیشتر از 50 سال دوره‌ی مطالعاتی پیشرفت خوبی در کیفیت پژوهش‌ها به وجود آمد و علاقه به طب سنتی از فرهنگ عامه به طرف مجامع علمی کشیده شد.
آنها ملاحظه کردند که علاقه‌ی زیاد، عمیق و وسیعی در شرق اروپا وجود ندارد اما به همه جای جهان گسترش پیدا کرده است. با کارهای حرفه‌ای دانشمندان توانا از طریق انتشار مقالات در روزنامه‌ها و مجلات علاقه مردم به بره موم بیشتر گسترش پیدا کرده است.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

moharam