عسل طبیعی

•    عسل و درمان پیری
هنگامی که سن انسان بالا می‌رود، تغییراتی در بافت‌های بدن او دیده می‌شود. به دنبال آن، و به علت بیماری‌های متعددی مانند یبوست و خشکی و چین و چروک پوست، سنگینی حرکت و نشاط، ضعف بینایی و شنوایی، تصلّب شرایین و ناتوانی جنسی بر انسان مستولی می‌گردد. و به همین علت افراد سالمند جهت درمان این گونه عوارض به پزشک پناه می‌برند. علاوه بر آن انگیزۀ طول عمر، انسان را وادار می‌کند که در پی داروهایی برود که می‌تواند نیاز او را برآورده کند. در قرون وسطی دانشمندان مدت‌های زیادی را برای کشف داروی اکسیر حیات مصروف داشته‌اند که تاکنون نیز همواره ادامه دارد.
•    به این منظور، در طول قرن‌ها و برای تحقق این هدف تلاشهای زیادی انجام گرفت. مانند تست براون – سیکار که در عرصۀ اعادۀ جوانی انجام گرفته است. وی مایعی مخلوط از عصارۀ بیضه‌ی خرگوش و سگ را به خود تزریق نمود. همین جا به ادعای پروفسور (بوگومولیچ) اشاره می‌شود که می‌گوید: از راه انتقال خون‌های جوان به (میزان 100-20 میلی‌گرم) در زمان‌های متوالی، منبع تجدید نشاط و فعالیت‌های تولید بافت‌های نو اعضای پیر بدن را سبب می‌گردد. پروفسور بارخون و آنا اصلان (1951 م) نتایج تحقیقاتشان  دربارۀ مثبت بودن برنامۀ درمانی تزریق مقادیری از نوفوکائین را در بدن منتشر ساختند. این دارو را جزو داروهای احیای جوانی دانسته‌اند. اما تحقیقات Mora و  Lenze و دیگران به نتایج مثبت درمان پیری زودرس از راه تزریق نونوکانین همراه با ویتامین‌ها و هورمون‌ها اشاره می‌کند.
•    دانشمندان از زمان‌های دور اهمیت ویژه‌ای برای عسل قائل بوده‌اند. فیثاغورث و بقراط، معتقد بودند که خوردن عسل به صورت مداوم عمر را طولانی‌تر می‌کند.
•    دانشمند لهستانی (فتوفتسکی) از عمر طولانی دانشمندانی مانند تریم تبسکی و مُلباخر که همیشه عسل را همراه با وعده‌های غذایی روزانه خود می‌خوردند و به نشاط و طراوت صورت مشهور بودند، یادی کرده است. ایوریش تأکید می‌کند که در شوروی افرادی که عمر طولانی داشتند، در مناطق کوهستانی زندگی می‌کردند و به زنبورداری مشغول بوده و همیشه مقادیر زیادی عسل مصرف می‌کردند.
•    سال 1959 م پ. لوت دربارۀ نقش بروکائین در درمان پیری وقتی که با فرآورده‌های عسلی مخلوط می‌شود، نوشته است: این فرآیند بر می‌گردد به محصول ناشی از متابولیسم بدن زیرا بروکائین یک اسید آمینه است و خود پیش‌ساز مادۀ کولین و استیل کولین در بدن است؛ یعنی کنش آن به عنوان تقویت‌کنندۀ مواد کولینی است. او تحقیقاتی دربارۀ نقش بروکائین در درمان پیری انجام داده است که در دنیای پزشکی بی‌سابقه بود. تمام تحقیقات لوت به محوریت یافتن و اثبات غیر سمّی بودن این مادۀ مفید بوده است. بنابراین، او عسل را (که هم غذا وهم دارو است) تنها ماده‌ای که با فعالیت و نشاط بروکائین برابری می‌کند، کشف و یافته بود.
بنابراین آمار، شرکت آلمانی داروی پروکاپین جی دو که ترکیبی از بروکائین + 2% روتین + 5/0% گلوتامینات سدیم 1% + محلول عسلی تصفیه شده 10% تولید کرده است. این دارو به 24 بیمار پیر داده شد که نتایج آن جالب و رضایت‌بخش بوده است. زیرا تأثیری مثبت در روند کاهش پیری و سیاه شدن موی آن‌ها داشته است. همچنین تأثیر مثبت آن بر پوست‌های چروکیده بیماران نمایان بوده است. نتایج مصرف و آزمایش این دارو نشان داده است که مخلوط بروکائین همراه با فرآورده‌های عسل تأثیرات مثبتی بر درمان رخوت عمومی، سردردها، سستی عصبی، کندی تنفسی  و نیز بر درمان کاهش ضربان سریع قلب، دردهای مفصلی مزمن و تصلب شرایین دارد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید