عسل طبیعی

•    عسل و بیماری‌های قلبی
عضلات قلب در تمام عمر (از چهار ماهگی در رحم تا آستانۀ مرگ) کار می‌کند. بنابراین، انرژی زیادی از دست می‌دهد. از این رو برای جبران این انرژی از دست رفته، به مقدار زیادی از مواد قندی (طبیعی) نیازمند است. و از سویی، قند انگور نقشی مهم در تغذیۀ عضله‌های قلب ایفا می‌کند. از سوی دیگر، تحقیقات علمی نشان داده است هنگامی که قلب حیوان را از بدن جدا می‌کنند و در محلول قند انگور 1% می‌گذارند برای مدتی نسبتاً طولانی خارج از بدن به ضربان خود ادامه می‌دهد. بدیهی است قندهایی که بدن جذب می‌کند از نیشکر است و چون قند نیشکر قندی مرکب است، بدن برای تبدیل آن به قند انگور به انرژی و فرآیندهای شیمیایی و زمان طولانی نیاز دارد. عسل قندی ساده است و پس از مصرف زود جذب خون می‌شود. از این رو می‌تواند، انرژی مورد نیاز کبد، قلب و عضله‌های آن را تأمین کند. بنابراین نقش مؤثر عسل در تأمین انرژی عضله‌های قلب و درمان بیماری‌های آن آشکار می‌شود.
•    تئوبالد تأکید می‌کند: عسل خدماتی ارزشمند را در درمان اختلالات و آسیب‌های عضلات ضعیف قلب ارائه می‌دهد. وظایف قلب به هنگام خوردن عسل به طور حتم بهبود می‌یابد. هنگامی که درمان به دلیل بهبود متوقف می‌شود، باید به طور خود کار بر مصرف عسل تأکید ورزیده و همواره آن را در رژیم غذایی خود گنجاند. زیرا عسل نه تنها انگیزۀ نشاط و فعالیت و انرژی را در عضله‌های قلب بوجود می‌آورد، بلکه غذای ضروری آن را نیز تامین می‌کند.
•    پژوهشگری به نام گولومپ می‌گوید: عسل رگ‌های کرونر قلب و جریان خون در عضلۀ قلب را توسعه و گسترش می‌دهد. اگر عسل را روزانه به مقدار 140-50 گرم به بیماران دارای ناراحتی‌های شدید قلبی داده شود، حال عمومی بیمار بهبود یافته و در ضربان نبض و قلب، نظم و انتظام ایجاد می‌کند.
•    کخ معتقد است عسل دارای یک عنصر ویژۀ گلیکواتیلی است که از راه عضلۀ قلب بهترین قندها را آماده می‌سازد. این ماده جریان خون در رگ‌های کرونر قلب را بهبود بخشیده و فشار خون را متعادل می‌سازد. همچنین آریتمی‌های انقباضی (بی‌نظمی‌های ضربان) قلب را تنظیم می‌کند.
•    Luth معتقد است: تأثیرات این عامل، بی‌نظمی‌های ضربان قلب را تنظیم می‌کند و در درمان ضربان‌های شدید قلبی بسیار مفید و مؤثر است.
•    شیرم، محلول عسل با استرووانتین و ویتامین G را داروی مقوی قلب می‌داند. و اگر از راه دهان استفاده شود، محلول را با دیژیتالین و پیاز عنصل درست می‌کنند.
•    اریک بوهم برای درمان ناراحتی‌های قلبی محلول عسل و استرووانتین را ضروری می‌داند. زیرا استفاده‌ی تنها از استرووانتین عوارض سمّی خواهد داشت، این داروی شیمیایی، همچنین اختلال‌هایی را در ضربان قلب ایجاد می‌کند و موجب آریتمی‌های شدید قلبی می‌گردد. بنابراین، اگر عسل به استرووانتین اضافه شود تأثیر درمانی آن بر قلب مشخص و مؤثر و بدن را از عوارض جانبی بیماری دور نگه می‌دارد. همچنین این امکان را می‌دهد که از مقادیری بیشتر از این دارو استفاده شود.
•    Metz برای درمان مسمومیت و التهاب عضلۀ قلب از محلول وریدی عسل با استرووانتین استفاده می‌کند. همچنین تزریق محلول عسل را در ورید برای درمان تنگ نفس قلبی بسیار مفید می‌دانند.
•    محقق دیگری به نام شیمرت ناراحتی‌های قلبی را که می‌توان با عسل درمان کرد، به این صورت بیان می‌کند:
1-در تمامی نارسایی‌های خفیف و سبک رگ‌های کرونر، محلول عسل، باید در شرایط حاد با دیژیتالین یا استرووانتین همراه باشد.
2-التهاب عضلۀ قلب همراه با آریتمی ناشی از دیفتری، همچنین به عنوان درمان کمکی در هنگامی که هتروزیدهای تقویتی برای قلب داده می‌شود، از عسل می‌توان استفاده کرد.
3-بعد از عمل جراحی به عنوان داروی تقویتی و انرژتیک قلب.
•    از سوی دیگر، «لوراند» بیماران مبتلا به اختلالات و ناراحتی‌های مزمن قلبی همراه با بی‌خوابی را قبل از خواب به نوشیدن یک لیوان آب ولرم که با عسل شیرین شده، توصیه می‌نماید. اوخوتسکی ضربان‌های شدید شریانی را با خوردن محلول عسل و توت‌فرنگی (یک قاشق غذاخوری بعد از هر وعده) درمان می‌نماید. اما برای سوزش و گرفتگی ناحیۀ سینه (آنژین صدری) این نسخه را برای ده دقیقه پیش از هر وعده غذا تجویز کرده است: (عسل 300 گرم، عصارۀ آلوئه‌ورا 100 گرم، پورۀ هویج 500 گرم + آب دو عدد لیمو).
•    همچنین، ملادینوف برای بیماران به ضربان‌های شدید شریانی این دارو را تجویز می‌کند: یک قاشق چای‌خوری از معجون (مقداری عسل + مقداری آب تربچه + آب یک عدد لیموترش).

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید