عسل طبیعی

شغل زنبورداریشغل زنبورداری
زنبورداری شغلی است پر منفعت و جذاب
در این شغل با موجوداتی سر و کار داریم که زندگی تشکیلاتی آن ها نمونه ی بارزی است از نظم و ترتیب و همکاری متقابل. هر بار که سر کندو را باز کنید خواهید دید که نظم و ترتیب در تمام کارهایشان به بهترین وجه رعایت شده و هر زنبور مشغول انجام وظیفه ی مخصوص به خود می باشد. با دقت کردن در طرز کار و فعالیت آن ها چیزهای زیادی می توان از زندگی و احتیاجاتشان فهمید و از آنها در مواقع لازم به نفع خود بهره برداری کرد.
پر منفعت، به دلیل آنکه هرگاه از طرز کار و زندگیشان آگاه باشید می توانید به طرزی صحیح و به موقع آن ها را تقویت و از هر کندو محصول عسل فراوانی بردارید به طوری که در همان سال اول نه تنها می توانید بهای پرداخته شده برای خریدشان را مستهلک کنید بلکه مقداری هم سود برای تان باقی خواهد ماند.

به عنوان تفریح

همانطور که پیش از این هم اشاره شد، داشتن 3 الی 6 کندو به عنوان سرگرمی و رفع خستگی کار روزانه برای جوانان و نوجوانان بسیار مناسب است، ضمن اینکه نوعی کارآموزی و کسب تجربه به حساب می آید. برای زنبورداری تفریحی و یا حتی به عنوان شغل دوم، هر کس که مایل باشد می تواند با تهیه چند کندو در خانه اش (شهرهای شمال ایران و یا اطراف آن)، پس از پایان کار روزانه با آنها مشغول شود و در پاییز هم مقداری عسل برای مصرف خانوادگی به دست آورد.


به عنوان شغل دوم


زنبورداری به عنوان شغل دوّم درآمد مناسبی دارد، اما در این حال تعداد کندوها هرگز نباید از 20 عدد بیشتر باشد. چون احتیاج به کار و فعالیت زیادی داشته و ممکن است به شغل اول که معمولاً منبع اصلی درآمد خانواده است، صدمه بزند. صحیح تر آن است که کسانی این کار را به عنوان شغل دوم شروع کنند که قبلاً مدتی به صورت تفریحی با زنبور عسل کار کرده باشند ولی افراد ناوارد هم می توانند زنبورداری را از این مرحله (شغل دوم) شروع کنند منتهی باید دقت بیشتری در کارها داشته و از شکست های موقت نهراسند.

 

به عنوان شغل اصلی


بدین منظور سال ها تجربه و ممارست لازمه کار است. چنین زنبورداری باید همیشه تعداد زیادی جمعیت (شامل کارگران، نرها و ملکه) در اختیار داشته و با آن ها کار کند. آنچه برایش اهمیت فوق العاده دارد، علاوه بر تعداد جمعیت و قوی بودن تک تک آنها، شناخت محیط از لحاظ گل های عسل خیز در ماه های مختلف سال است که در ادامه شرح خواهیم داد. زنبورداری که این کار را به عنوان شغل اصلی انتخاب کرده باید بداند که در اطراف زنبورستانش به شعاع 100 کیلومتر یا بیشتر در هر منطقه و در چه ماهی، چه نوع گلی وجود دارد تا به موقع زنبورهایش را به همان نقطه مهاجرت داده و از شهد شکوفه های آن حداکثر بهره برداری را کند. یعنی؛ باید یک تقویم 5 ساله تهیه کرده و در اختیار داشته باشد باید داروخانه ای برای پیش گیری و همچنین معالجه ی بیماری ها ترتیب دهد. باید به موقع ملکه ها را عوض کند تا مانع پیر شدن جمعیت ها شود و میزان محصول اش کم نشود. باید سعی کند تا جمعیت های موجود در زنبورستانش از لحاظ محصول عسل هر چه زودتر یکدست شوند و ... چون زندگی اش با درآمدی تامین می گردد که از این راه به دست می آید.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید