عسل طبیعی

سیتولوژی زنبور عسلسیتولوژی زنبور عسل
مطالعات و تحقیقاتی که تاکنون در مورد یاخته شناسی زنبور عسل انجام شده، نشان می دهد که در گونه ی زنبور عسل غربی سلول های جنسی نر 16 کروموزوم و سلول های جنسی ماده 32 کروموزوم وجود دارند. هم چنین در گونه ی زنبور عسل هندی تعدا کروموزوم ها در نرها 16 و در ماده ها 32 کروموزم گزارش گردیده است. در دو گونه زنبور عسل کوچک و زنبور عسل بزرگ تعداد کروموزوم ها در نرها 8 و در ماده 16 عدد می باشد. تنوع تعداد کروموزم در گونه های مختلف زنبور عسل یکی از دلایل تکامل این حشره در طول دوران تکاملی می باشد.
برای ثابت ماندن تعداد کروموزم ها در سلول های جنسی نرها لازم است تغییراتی در مرحله ی تقسیم سلولی میوز انجام شود. مطالعات مختلف منتج به تئوری های مختلفی شده که مهم ترین آن ها توسط اتال شارما در سال 1961 ارائه گردیده است.
تحقیقات این محققین در مورد زنبور هندی چنین بیان می دارد که در مرحله ی میوز، اول جوانه های سیتوپلاسمی از سلول جنسی خارج می شود و سپس اجسام مدور از جنس پروتئین وارد این جوانه های سیتوپلاسمی شده و کلاً از سلول جدا می شوند.
پدیده جالب توجه دیگری که در یاخته شناسی زنبور عسل مشاهده گردیده این است که در بیشتر نژادها تخم های غیربارور به زنبور عسل تبدیل می شوند ولی در نژاد A. m. capensis زنبورهای کارگر قادرند تخم های غیر باروری بگذارند که اکثر آن ها به زنبور ماده تبدیل می شوند. این نژاد زنبور عسل قادر است برای ماه های متمادی بدون ملکه باقی مانده و کارگرها با روش فوق تولید مثل کرده و بدون آن که زنبور نر تولید کنند به زندگی خود ادامه دهند و بالاخره در زمان مناسبی تولید ملکه نمایند. هم چنین از لاروهای حاصله از کارگرهای این نژاد می توان مصنوعاً اقدام به پرورش ملکه کرد. گرچه تولید زنبور ماده از تخم های غیر بارور در لاین های مختلف زنبور عسل اتفاق می افتد ولی نسبت به تولید آن ها بسیار کم و در حدود 1 تا 2 درصد می باشد ولی نسبت تولید این گونه زنبورهای ماده از تخم های غیر بارور در نژاد A. M. capensis بسیار بالا بوده و شاخص این نژاد است. علت این پدیده را به وجود آمدن دو هستک در مرحله ی میوز دوم و سپس متحد شدن آن ها برای ایجاد هسته ی اصلی سلول گزارش کرده اند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید