عسل طبیعی

زهر زنبور عسلزهر زنبور عسل خواص دارویی و درمانی
خواص دارویی و درمانی
زهر زنبور عسل از قدیم مورد استفاده قرار می‌گرفته و در کشورهای ایران و بابل و مصر و هندوستان و نزد اسلاوها به عنوان درمان استعمال داشته است.
امروزه دانش پزشکی به زهر زنبور جنبه‌ی علمی- درمانی داده است و ثابت نموده سم مزبور دارای خاصیت مغناطیسی و عناصری ارزنده و اسیدها و مواد ارگانیک از نوع استرئوز می‌باشد و خصوصیات شیمیایی و فیزیولوژی زهر زنبور اصولاً بستگی به ترکیب آلبومین آن دارد.
زهر زنبور عسل مایعی است تلخ‌مزه، دارای وزن مخصوص 131/1، بوی خاص و  واکنش اسیدی که در مجاورت هوا به سرعت خشک می‌شود و در اثر خشک شدن 30 تا 40 درصد آب آن از دست می‌رود. زهر زنبور عسل ترکیب پیچیده‌ای دارد و دست‌کم 8 نوع پروتئین در آن شناسایی شده است. مهم‌ترین پروتئین‌های زهر زنبور عسل عبارت از: میلیتین، فسفولیپاز A و آپامین، پنج پروتئین دیگر؛ دوپامین، هیستامین، پپتید منهدم‌کننده‌ی سلول‌های مست، مینامین و هیالورونیداز هستند.
میزان سمیت زهر زنبور عسل بیشتر از زهر زنبورهای خرمایی است. اما مشخص شده است که ترکیت زهر زنبور عسل مناطق مختلف یکسان است.
تاکنون از زهر زنبور عسل به روش‌های مختلف در درمان برخی بیماری‌ها از جمله؛ رماتیسم مفصلی، درد مفاصل و حساسیت شدید به زهر زنبور عسل استفاده شده و نتایج مثبتی گرفته شده است.
برخی معتقدند با توجه به مشکلات تهیه‌ی زهر خالص، بهتر است عصاره‌ی قطعات بدن زنبور عسل به بدن بیماران تزریق شود، زیرا تهیه‌ی عصاره‌ی بدن زنبور عسل به مراتب کم هزینه‌تر از تهیه‌ی زهر خالص است و سمیت آن نیز کمتر از زهر خالص است.
در تهیه‌ی زهر خالص زنبور عسل، معمولاً از هر 20 کلنی فقط یک گرم زهر خالص به دست می‌آید و این امر نشان می‌دهد که تهیه‌ی زهر خالص زنبور عسل عملی است بسیار پرهزینه، روش معمول برای تهیه‌ی زهر خالص این است که زنبورهای عسل کارگر را روی مخازن نایلونی قرار می‌دهند که ضمن تحریک آن‌ها با شوک الکتریکی، زنبورها نیش می‌زنند و زهر آن داخل مخزن نایلونی جمع می‌شود.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید