عسل طبیعی

خواص فیزیکی و ترکیبات برّه‌موم•    خواص فیزیکی و ترکیبات برّه‌موم
•    رنگ برّه‌موم قهوه‌ای است. البته ممکن است برّه‌موم تمام رنگ را که بین زرد تا سیاه هستند به خود بگیرد که غالباً انعکاس قرمز یا سبزی نیز دارد. این رنگ بر حسب محل بدست آمدن آن تغییر می‌کند.
•    برّه‌موم دارای بوی تندی است که مخلوطی از بوی صمغ، موم، عسل و وانیل می‌باشد. برّه‌موم تبریزی بوی شدید جوانه‌های این درخت را به همراه دارد.
•    طعم آن نیز مخصوص است. هنگامی که برّه‌موم را می‌جوید، باید مراقب باشید که آن را به خوبی با بزاق دهان مخلوط کنید تا بخوبی مخلوط و یکدست شود. شکل ظاهری آن به تدریج حالت یک آدامس را به خود می‌گیرد ولی در اوایل جویدن آن کمی ناخوشایند است. زیرا برّه‌موم به مدت چند لحظه به دندان‌ها می‌چسبد. ولی این حالت به زودی از بین می‌رود. طعم آن ابتدا شدید است، ولی به تدریج که عناصر فعالۀ آن آزاد می‌شوند، ملایم‌تر می‌شود. تقریباً پس از نیم ساعت جویدن، احساس سوزش ملایمی روی زبان ایجاد می‌شود. در این حالت می‌توان برّه‌موم را بلعیده یا بیرون انداخت. ولی این جویدن طولانی است که به خواص برّه‌موم امکان تظاهر را می‌دهد.
•    شکل ظاهری آن بر حسب درجۀ حرارت فرق می‌کند. مثلاً در دمای پایین (کمتر از 10 درجه) سخت و شکننده بوده ولی با افزایش حرارت در 35 درجه نرم و چسبنده شده و در حدود 65 درجه ذوب می‌شود.
•    برّه‌موم در آب غیر محلول است ولی در الکل حل می‌شود.
در عصاره‌های الکلی جوانۀ تبریزی و قان، همان ترکیباتی را می‌توان یافت که در برّه‌موم با غلظت مشابهی وجود دارد. بنابراین، تجزیۀ شیمیایی برّه‌موم، ریشه و محل بدست آمدن آن را از طریق مواد مشترکی که با برخی از جوانه‌ها دارد مشخص می‌سازد. با این حال، هنوز ترکیبات شیمیایی برّه‌موم بخوبی شناخته نشده‌اند زیرا مدت کوتاهی است که به این ماده توجه می‌شود. از طریق روش محلول، توانسته‌اند حدود 20 عنصر را که اکثر آنها از نوع فلاونوئید بوده و نشان‌دهندۀ خواص آنتی‌بیوتیکی برّه‌موم هستند شناسایی کنند.
برّه‌موم بطور کلی از مواد زیر تشکیل شده است:
•    55 درصد عناصر رزینی.
•    30 درصد موم.
•    10 درصد عناصر مختلف.
•    5 درصد گردۀ گل.
•    آنتی‌بیوتیکی طبیعی
برّه‌موم یک آنتی‌بیوتیک طبیعی است، این جمله ثمرۀ تحقیقات و آزمایشات بسیاری را که در تمام دنیا در مدت 30 سال انجام شده بیان می‌کند. دانشمندان بسیاری از کشورها در تمام زمینه‌ها درست مثل این که روی گهوارۀ نوزادی خم شده باشند، روی دستگاه‌های خود خم شده و از این همه حیات و غنای باورنکردنی متعجب شده‌اند. باید گفت برّه‌موم چیزهای زیادی برای به تحیّر و تعجب انسان در خود دارد.
برّه‌موم دارای خواص ضد باکتریواستاتیک بوده و اثر ضد میکروبی بسیار مؤثری از خود بر جای می‌گذارد. این فعالیت ضد میکروبی روی میکروب‌های بیماری‌زای متعددی آزمایش شده و در تمام موارد رشد آنها را متوقف ساخته است. باکتری‌هایی نظیر استافیلوکوکوس اورِاوس، استافیلوکوکوس آلبرس، استرپتوکوکوس فوکالیس، استرپتوکوکوس همولیتیکوس، سالمونلا تی‌جی، ساکارومیس سروس، باکتریوم کولی، باسیلوس سوبتیلیس، کاندیدا آلبیکانس، پروتئوس و ولگاریس.
این پدیده خود گویای همه چیز است. اگر آنتی‌بیوگرامی (منحنی تأثیرات آنتی‌بیوتیکی برّه‌موم) از برّه‌موم تهیه کنیم، در می‌یابیم که باکتری‌هایی که منشأ بیماری‌های زیادی هستند (استافیلوکوک‌ها، استرپتوکوک‌ها و غیره) تقریباً همان حساسیتی را در مقابل آن از خود نشان می‌دهند که در برابر عناصر آنتی‌بیوتیکی نظیر پنی‌سیلین، استرپتومایسین، کلرامفنیکل و غیره ظاهر می‌سازند.
برّه‌موم دارای چندین عنصر آنتی‌بیوتیک طبیعی فلاونوئیدی می‌باشد. فلاون اصلی، گالانژین (تری هیدروکسی فلاون) است که در جوانه‌های تبریزی نیز می‌توان آن را یافت. اینها مواد طبیعی هستند. زیرا برخلاف آنتی بیوتیک‌ها، برّه‌موم «بیماری‌های طبی» ایجاد نمی‌کند. به صورت بسیار طبیعی از بدن دفع شده و دفع آن هیچ‌گونه اختلالی در کبد و کلیه‌ها به وجود نمی‌آورد و تأثیر سویی نیز بر فلور (محیط انواع میکروب‌ها) روده‌ای نمی‌گذارد.
برّه‌موم واقعاً یکی از عجیب‌ترین محصولات کندو است و در دوران ما که مصرف پیش از حد داروها شایع است (خصوصاً آنتی‌بیوتیک‌ها)، این ماده باید در تمام داروخانه‌های خانوادگی حضور داشته باشد.
در طول جنگ دوم جهانی، برای درمان عفونت خونی یا قانقاریا، یعنی بیماری‌هایی که بسیار خطرناک و در صورت عدم درمان سریع و قاطع، مرگ‌آور بودند، از آنتی‌بیوتیک‌ها در مقادیری که امروزه به نظر ما ضعیف است استفاده می‌کردند در حالی که به سختی چند ده هزار واحد آنتی‌بیوتیک بکار می‌رفت. اما امروزه برای یک آنژین ساده چندین میلیون واحد آنتی‌بیوتیک تجویز می‌شود!... انسان مسیر صحیح خود را گم کرده است. او میراثی را که در طول نسل‌های گذشته به وی منتقل شده فراموش کرده و بی‌وقفه به آسیب زدن به بدن خود با استفادۀ غلط از داروهای بیشمار که برای خوابیدن، نخوابیدن، چاق شدن، لاغر شدن و غیره اختراع کرده ادامه می‌دهد. او بیش از حد از ملیّن‌ها، مدرّها، آرام‌بخش‌ها و متأسفانه از آنتی‌بیوتیک‌ها تنها به خاطر یک کلمۀ آری یا نه. استفاده می‌کند. هنگامی که به مشکلاتی که اعضای دفعی بدن باید برای دفع این مواد متحمل شوند پی می‌بریم، نمی‌فهمیم که چرا این «سلاح مطلق» علیه میکروب‌ها مثل دوران قدیم تنها در رابطه با بیماری‌های خطرناک مصرف نمی‌شود.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

moharam