عسل طبیعی

•    خاصیت‌های درمانی و غذایی عسل
•    زنبور و عسل
خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: ثُمَّ کُلیِ مِن کُلِّ الثّمَرَاتِ فَاسلُکِی سُبُلَ رَبَّکِ ذُلُلاَّ یَخرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُختَلِفٌ أَلوَانُهُ فِیهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ إنَّ فِی ذَلِکَ لاَیَةَّ لِقَومٍ یَتَفَکَّرُونَ (سورۀ نحل، آیۀ 69)
: سپس از تمام ثمره‌ها (و شیرۀ گل‌ها) و راه‌هایی را که پروردگارت برای تو تعیین کرده است، به راحتی بپیما! از درون شکم آنها، نوشیدنی با رنگ‌های مختلف خارج می‌شود که در آن، شفا برای مردم است؛ به یقین در این امر، نشانۀ روشنی است برای کسانی که می‌اندیشند.
•    عسل نوشیدنی الهی است که خداوند آن را برای هر بیماری شفا قرار داده است. حدیث نبوی بر آیات خداوند تأکید نموده که پیامبر گرامی اعظم صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرماید: «شما را به دو درمان شفابخش که عسل و قرآن است همواره توصیه می‌نمایم.»
•    عسل، سموم و فضولات معده را به بیرون می‌راند، همچنین اجازه نمی‌دهد معده از انباشت غذاهای فاسد دچار درد گردد. عسل، مددکار خوبی برای هضم غذا است، ملیّن طبیعی است و چون در معده حضور دارد آن را برای بیماری‌های قلب نیز مفید دانسته‌اند. چون عسل (بر خلاف عسل‌هایی که از شکر به عمل می‌آید) در چینه‌دان زنبور خوب هضم شده و دیاستازهایی به آن افزوده شده است، بنابراین، چون غذا در معده هضم می‌شود، اجازۀ فشار آوردن به قلب را نمی‌دهد تا خسته شود.
•    عسل سرشار از ویتامین‌ها، محرک گردش خون، کبد و منبع فراوان از انرژی است، آن را برای کودکان و انسان‌های مسن مفید دانسته‌اند.
«نوشیدنی دوست‌داشتنی پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم بوده است.»
•    محتویات عسل به این شرح است: دکستروز، املاح معدنی، مواد گیاهی، گرده‌های گل و آب. در بدن به سرعت جذب می‌شود. چون قندهای آن ساده‌اند (فروکتوز و گلوکز حدوداً 80%). بدن بدون احساس خستگی آنها را زود جذب می‌کند. علاوه بر املاح و ویتامین‌های ضروری (5% عسل، حاوی اسید فُرمیک، پروتئین 3% و مواد معدنی 5% است.
•    به دلیل این که عسل حاوی تقریباً 80% قند است که به نوبۀ خود آب، اکسیژن و نیز پتاسیم (کشندۀ باکتری) در آن وجود دارد. عسل را به نام باکتری‌کش شناخته‌اند. چون باکتری‌ها در رطوبت زندگی می‌کنند، پتاسیم، رطوبت‌ها را خشک می‌کند، در نتیجه باکتری‌ها نابود می‌شوند.
•    هنگامی که به شیر مادران اضافه می‌شود، عسل تأثیر بسزایی در رشد نوزادان زودرس، دارد. عسل در سنین کودکی، دندان‌ها و استخوان‌ها را تقویت می‌نماید.
•    یکی از آیات عظیم خداوند عسل است که مانند قندهای دیگر دندان‌ها را خراب نمی‌کند، بلکه هنگامی که دندان‌ها ظاهر می‌شوند، درمان خوبی برای تقویت لثه‌ها است.
•    شیمی‌دان فرانسوی «الن کیلاس» مقدار زیادی رادیوم در عسل زنبور را کشف کرده است. این نوع عسل رادیواکتیویته، سرطان و سلول‌های بدخیم را درمان می‌کند.
•    عسل از آبریزش‌های بینی و چشم می‌کاهد، بسیاری از بیماری‌های چشم مانند التهاب قرنیه را بهبود می‌بخشد. چون عسل خاصیت ضدعفونی‌کنندگی دارد، بنابراین، پوست را تقویت و نرم نگه می‌دارد.
•    ابن‌سینا توصیه کرده است که ضمادی از عسل که با آرد درست شده باشد روی زخم‌های خارجی گذاشته شود. همچنین از ضماد عسل با روغن کبد ماهی برای مداوای زخم‌های مزمن استفاده شده است. برخی دانشمندان سوئدی می‌گویند: «بیش از 60% موارد مربوط به سردردهای شقیقه (بیماری میگرن) با عسل درمان شده است.
•    یک لیوان شیر داغ همراه با عسل به آنهایی که از بی‌خوابی و ناراحتی عصبی رنج می‌برند، قبل از خواب داده می‌شود تا خوابی آرام داشته باشند.
•    برای جلوگیری از آبریزش‌ها آنفلوانزا و زکام، عسل را با آب لیمو همراه با آب ولرم نموده، مصرف می‌کنند. عسل همچنین برای درمان خارش و سوختگی حنجره مفید است.
•    هنگامی که عسل به آب پرتقال و ماءالشعیر اضافه می‌شود، نوشیدنی نشاط آور و اشتها آور و تقویت‌کنندۀ عمومی بدن به دست خواهد آمد.
•    قند فروکتوز مواد الکلی در کبد را اکسیده می‌کند و چون عسل سرشار از این قند است، به همین دلیل، عسل همراه لیموترش را درمانی مفید برای معتادان الکلی دانسته‌اند.
•    به علت این که مواد سمی را از بین می‌برد و متابولیسم برخی از مواد را در کبد به انجام می‌رساند، عسل برای بیماری‌های کبد نیز مفید است.
•    عسل با غلظت بالا در درمان سوختگی‌ها به کار گرفته می‌شود. در این مورد توصیه شده: «هنگامی که عسل روی زخم‌های ناشی از سوختگی گذاشته شود آنها را زود التیام می‌بخشد و اثری از سوختگی به جای نمی‌گذارد.»
•    برخی پزشکان انگلیسی از عسل به عنوان مادۀ بنیادین زیبایی و آرایشی استفاده کرده‌اند. در این مورد، در سال 1835 م مقاله‌ای منتشر کرده‌اند که از عسل به عنوان نرم‌کنندۀ پوست، که از آن حفاظت می‌کند و از ترک‌خوردگی آن جلوگیری می‌کند، نام برده‌اند. ثابت کرده‌اند که در بهبود پوست دست‌ها تأثیر بسزایی دارد.
•    عسل دارای انواع مختلفی است. این بستگی به شهد گل‌های منطقه و فصلی که در آن زنبورها جمع می‌شوند، دارد. بهترین انواع عسل، عسلی است که در فصل بهار و به طور طبیعی جمع شده باشد. به عبارتی انسان در ساخت آن دخالتی نداشته باشد. مانند این که تغذیه زنبورها از شکر باشد، یا عسل در کندوهای مصنوعی ساخته شود. زیرا خداوند منّان بهترین غذاها و خانه‌ها را به زنبور عسل تخصیص داده است:
•    و پروردگار تو به زنبور عسل وحی {و الهام غریزی} نمود که: (از کوه‌ها و درختان و داربست‌هایی که مردم می‌سازند، خانه‌هایی برگزین! سپس از تمام ثمرها (و شیرۀ گل‌ها) و راه‌هایی را که پروردگارت برای تو تعیین کرده است، براحتی بپیما! از درون شکم آنها، نوشیدنی با رنگ‌های مختلف خارج می‌شود که در آن، شفا برای مردم است؛ به یقین در این  امر، نشانۀ روشنی است برای کسانی که می‌اندیشند.
پس، در مرتبۀ اول کوه‌ها و خانه‌ها منبع غذایی زنبورها است. در مرتبۀ دوم، درختان و در مرتبۀ سوم آنچه انسان می‌سازد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید