عسل طبیعی

نظر به اینکه شکل ظاهر غذایی معجزه آسای گرده مطرح می شود، تنوع گرده باید موکداً مورد تأکید گیرد باید به این حقیقت توجه داشت که بعضی از نمونه های گرده (از قبیل، گرده کاج صنوبر و اکالیپتوس ها) خاصیت غذایی کمتری دارند؛ حتی برای رشد لاروهای زنبور عسل. در یک گزارش جامع اشمیت و بوشمن (1992)، متوسط پروتئین، چربی، مواد معدنی و ویتامین گرده را با دیگر غذاهای اصلی مقایسه کردند. بطوریکه اگر گرده از نظر کالری با غذاهایی مثل گوشت گاو، جوجه سرخ کرده، لوبیای پخته، نان گندم، سیب، کلم خام و گوجه فرنگی مورد مقایسه قرار گیرد از نظر مواد مغذی غنی تر بوده و در مقایسه پروتیین و مواد معدنی نسبت به گوشت گاو و لوبیا بالاتر می باشد و بطور متوسط گرده بیش از ده برابر ویتامین و ریبوفلاوین و چندین بابر نیاسین را دارا است.گرده معمولاً در مقادیر کم برای تأمین نیازهای روزانه ویتامین ها، پروتئین ها، مواد معدنی مصرف می شود؛ در حالیکه این مواد به تنهایی با گرده برآورده نمی شوند. در هر صورت گرده را می توان به عنوان یک منبع غذایی مکمل مصرف کرد.
اگر گرده به مقدار کم استفاده شود، بر اساس توضیح نشریه های غیر علمی، می بایستی اثر مناسبی داشته باشد. گرده سبب قابلیت جذب و دسترسی بهتر مواد مغذی می شود. همچنین مواد مغذی گرده دار ممکن است برخی از کمبودهای غذایی و خوراک های نا مناسب را از نظر جذب متعادل سازد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید