عسل طبیعی

انواع کندوانواع کندو
انواع کندوهای بین المللی با قاب های متحرک که در ایران نیز رایج اند به قرار زیرند:
ـ‌کندوهای دادانت که قاب های آن به طول 435 و عرض 300 میلی متر است.
ـ کندوی لانگستروت با قاب هایی به طول 441 و عرض 233 میلی متر است.
ـ‌ کندوی نرمال که طول قاب هایش 370 و عرض آن 233 میلی متر است.
کندوی نرمال برای اولین بار در سال 1345 از آلمان به ایران آورده شد و دارای مزایایی است که دادانت و لانگستروت فاقد آن هستند.
نوع دیگری از کندوهای جعبه ای در استان اردبیل و اطرافش رواج دارد که در سال 1919 میلادی به وسیله یک مهاجر ارمنی به نام واگارشاک اوخوکیان درست شد و در اطراف مشکین شهر مورد استفاده قرار گرفت. این اولین کندوی جعبه ای بود که در ایران ساخته شده بود. تعداد کندوهای وی تا 700 عدد هم رسید که با یکی از مالکین مشکین شهر به نام مهدی عدل شریک بود.
کندوی اردبیلی از 4 تخته و هر یک به پهنای 25 سانتی متر و طول تقریبی 1 متر درست شده که دو انتهایش نیز به وسیله ی 2 تخته بسته شده و در وسط دارای یک سوراخ پرواز است. قاب هایی که داخلش آویخته می شوند کوچکند ولی تعدادشان می تواند به 15 الی 20 عدد برسد. کندوهای اردبیلی گو این که هم اکنون نیز در همان منطقه به تعداد کم مورد استفاده اند ولی فاقد هر نوع ارزش بین المللی می باشند.
نوعی دیگر کندو نیز وجود دارد که جدارها و سقفش را از کاه درست می کنند. برای درست کردن آن کاه از زیر پرس قرار می دهند.
کندوی گاهی را به هر اندازه (لانگستروت: دادانت یا نرمال) می توان درست کرد. در استان های شمالی کشور ما که برنج زیاد کاشته می شود، کاه برنج فراوان بوده و مصرف زیادی ندارد. در این مناطق و هر منطقه ای که در آنجا کاه زیاد باشد، از آن می توان در ساختن کندوهای کاهی استفاده کرد. بهره برداری از کندوهای کاهی بیشتر برای نقاط خشک و کم باران کشور ما مثل استان های مرکزی قابل توصیه است تا استان های پر باران مانند مازندران به ویژه گیلان، ولی در این دو استان هم می توان از آن ها با نصب یک نایلن روی سقف شان در خارج از کندو استفاده کرد.
همه ی کندوهایی که تاکنون نام برده شدند از بالا باز می شوند. یعنی برای باز کردنشان باید سقف کندو را برداشت تا به قاب ها و شان ها دسترسی پیدا کرده و قسمت داخلی کندو و زنبورهایشان را بررسی کرد. این کندوها تنها در هوای آزاد قابل استفاده اند.
کندوهایی که برای استفاده و نگهداری در اطاق های سر بسته درست می شوند 2 یا 3 طبقه بوده و از پشت باز می شوند. در نتیجه می توان آن ها را روی هم گذاشته و دیواری از کندوها بوجود آورد. این کندوها را می توان 2 یا حتی 3 ردیف روی هم چید و پشت آن ها اطاقکی برای گذاشتن وسایل کار ترتیب داد و یا تعدادی از کندوها را روی تریلی در 3 قسمت و هر سمت 2 تا 3 ردیف گذاشت. از سمت چهارم (قسمت عقب تریلی) به عنوان درب ورودی استفاده کرد. به طوری که در قسمت میانی تریلی اطاقکی درست شود و هرگاه روی مجموعه سقفی بگذارند اطاقک کاملتر می گردد و زنبوردار می تواند پس از مهاجرت دادن کندوها بسیار ساده می گردد. کافی است تریلی را به تراکتور وصل و به نقطه ی جدیدی انتقال داد و پس از رسیدن به محل جدید، تریلی را از تراکتور جدا کرد. بدین طریق زحمات اصلی و سخت در مهاجرت کندوهای زنبورستان که حمل کندوهای سنگین با دست به کامیون و پیاده کردنشان در محل تازه باشد حذف می گردد. در نتیجه نه کسی گرفتار دردکمر می گردد و نه کسی از زنبورها نیش می خورد. این یکی از ارجحیت های کندوهایی است که برای همیشه روی تریلی مستقر می گردند. این کار تنها با کندوهای جعبه ای که از پشت باز می شوند میسر است.
ارجحیت اصلی کندوهای جعبه ای نسبت به همه انواع کندوهای محلی با قاب های ثابت در این است که هر زمان که لازم باشد می توان درب یا سقف کندوی جعبه ای را باز کرد و در صورت لزوم به جمعیت کمک های لازمه را رساند. این کار در کندوهای محلی غیر ممکن بوده و سرنوشت آن ها به طبیعت واگذار می گردد.
برتری دیگر کندوهای جعبه ای بر کندوهای محلی در این است که در صورت تنگ شدن جای زنبورها (به دلیل قوی شدن جمعیت) با گذاشتن یک یا دو طبقه روی کندوی جعبه ای مسئله ی تنگی جا را برایشان حل می کنیم. در صورتی که برای کندوهای محلی این وضع لاینحل باقی می ماند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

moharam